وظیفه ی سیستم سوخت رسانی ذخیره و ارسال سوخت به اتاق سیلندر است که آنجا با هوا مخلوط شده و به صورت بخار درآمده و برای تولید انرژی سوخته شود.
سوخت که می تواند بنزین یا گازوئیل باشد در باک بنزین ذخیره می شود.
یک پمپ سوخت(سیفون)٬سوخت را از باک به وسیله ی لوله های سوختی میکشد و به واسطه ی فیلتر سوخت به کاربراتور یا انژکتور تحویل میدهد٬سپس به اتاقک سیلندر برای احتراق تحویل داده می شود.
بنزین:
بنزین مخلوطی پیچیده از عناصر کربن و هیروژن میباشد٬سپس افزودنیها برای کارائی بهتر افزوده می شوند.
همه ی بنزیها به طور اساسی یکسان هستند اما دومخلوط برابر نیستند.
دو خصیصه ی مهم بنزین فراریت و پایداری آن به اکتان میباشد.
فراریت با چگونگی بخار شدن آن سوخت اندازه گیری می شود.اگر بنزین بطور کامل بخار نشود بصورت مناسب محترق نخواهد شد(سوخت مایع نمی سوزد)
اگر تبخیر سوخت آسان باشد٬مخلوط سوخت و هوا به خوبی خواهد سوخت.پس از افزایش دما فراریت سوخت افزایش پیدا می کند٬
درجه حرارت بالا برای سوختهایی با فراریت پائین و بالعکس درجه حرارت پائین برای سوختهایی با فراریت بالا پسندیده است.مخلوط در تابستان و زمستان متفاوت است.
قطع کامل جریان سیال(بخار شدن)که چند سال پیش مشکل مزمنی بود امروزه به ندرت وجود دارد.
در خودروهای امروزی بواسطه ی سیستم برگشت٬سوخت به طور دائم از باک در حال گردش است.سوخت به اندازه کافی برای گرم شدن در باک متوقف نمیشود تا شروع به بخار شدن کند.پایداری به اکتان٬واقعا حرارتی است که بنزین در آن مشتعل خواهد شد.سوخت با اکتان بالا به حرارت زیادی برای اشتعال نیازمند است چنانکه پس از افزایش فشار نیاز به سوخت با اکتان بالا پیدا میشود.اکثر موتورهای امروزی موتورهای کم فشاری هستند به این دلیل به سوخت با اکتان پائین نیاز دارند(87).اکتان بالا فقط اتلاف پول است.
دیگر فاکتورهایی که از اکتان سوخت تاثیر میگیرند عبارتند از:
نسبت هوا و سوخت٬زمان جرقه زنی٬حرارت موتور٬و تقویت کربن در سیلندر.
خیلی از خودروسازان جهت کاهش حرارت سیلندر سیستم گردش گازهای خروجی را نصب کرده اند.اگر این سیستم بخوبی کار نکند خودرو تمایل به ضربه زدن پیدا می کند.قبل از تغییر سیستم به اکتان بالا برای کاهش ضربه سایر علتها را چک کنید.
موتور دیزل:
گازوئیل نیز مانند بنزین مخلوطی از کربن و هیدروژن میباشد و به افزودنیهای زیادی برای حداکثر راندمان نیاز دارد.
امروزه 2 نوع گازوئیل در اتومبیل ها استفاده میشود1-Dو 2-D
سوخت شماره ی 2 فراریت کمی دارد و برای فشار زیاد و سرعت پایدار مخلوط شده است٬به خاطر اینکه در کامیون های بزرگ بهتر کار می کند.
به خاطر اینکه سوخت شماره ی 2 فراریت کمی دارد٬و برای شروعی سخت در هوای سرد نگهداری می شود.
در سوی دیگر سوخت شماره ی 1 به خاطر فراریت بالا و به همین دلیل فراخور استفاده در اتومبیل هایی است که تغییرات سرعت و فشارشان پایدار است.
بعد از آنکه گازوئیل در حرارات بسیار بالاتری از بنزین تبخیر شد نیاز به سیستم کنترل تبخیر همانند بنزین وجود دارد.گازوئیل با عدد ستانی سریعتر از شماره ی اکتان سنجیده می شود.
سوخت شماره ی یک عددی برابر 50 را در حالیکه سوخت شماره ی 2 عدد 45 را نشان می داد(اعداد نشانگر میزان بهسوزی سوخت هستند)
تشعشع گازوئیل در گوگرد بالا بود و در کربن مونوکساید و هیدروکربن پائین از بنزین بود.
باک سوخت:
محل و طراحی باک به فضای موجود بستگی دارد اکثر خودروها 1 باک در قسمت پشتی دارند.باک های امروزی دارای دیواره ای برای جلوگیری از ورود و خروج لجن هستند.اگر شما صدایی از پشت خودرو در هنگام شتاب گیری یا ترمز می شنوید احتمالا دیواره ی باک شکسته است.تمامی باک ها فیلتر سوخت دارند.لوله ای خروجی سوخت به موتور رفته و سیستم بازگشت دارند.
لوله ها:
لوله های فولادی و لوله های پلاستیکی قابل انعطاف سوخت را از باک به موتور میبرند.
هرگز از لوله های آلومینیومی ومسی برای انتقال سوخت استفاده نکنید.زمانیکه لوله های پلاستیکی را جایگزین میکنید باید از لوله های مناسب استفاده کنید.معمولا لوله های مخصوص آب نرم تر شده و اوضاع را وخیم تر میکنند.
پمپ سوخت:
دو نوع پمپ سوخت در خودروها استفاده میشود.تزریق سوخت در تمام خودروهای امروزی با پمپ الکتریکی صورت میگیرد در صورتیکه بعضی از خودروهای کاربراتوری از پمپ مکانیکی استفاده میکنند.پمپ های مکانیکی پمپهای دیافراگمی هستند که بر روی موتور نصب شده و به وسیله ی بادامک گریز از مرکز سوپاپ ها به حرکت در می آیند.بازوی وصل شده به مرکز دیافراگم پمپ را برای پمپ کردن سوخت به موتور به حرکت در میآورد.پمپ های برقی به خاطر نیاز نداشتن به اپراتور مرکزی هر جای وسیله ی نقلیه میتوانند نصب شوند ولی بهتر است نزدیک باک نصب شوند.
خیلی از ماشینهای امروزی پمپ را درون باک قرار میدهند
پمپ های مکانیکی با فشار 4الی 6 PSI(پوند بر اینچ مربع) کار میکنند٬پمپهای الکتریکی میتوانند با فشار 30 الی 40 PSI (پوند بر اینچ مربع)کار کنند.معمولا سوخت به محض روشن کردن سوئیچ تامین می شود و اجازه ی وجود فشار ثابت در سیستم را برای استارت سریع می دهد.پمپ های الکترونیکی می توانند کم فشار یا پرفشار باشند.پمپ ها با فشار و ظرفیت سنجیده میشوند.زمان چک کردن پمپ هردو خصوصیت مد نظر قرار گیرد.
فیلتر سوخت:
فیلتر سوخت کلید شایسته ی وظیفه ی تامین سوخت است٬این در مورد سیستم سوخت رسانی تزریقی صادقتر از سیستم کاربراتور است.انژکتورهای سوخت به خاطر تحمل پائین بیشتر مستعد خسارت هستند اما همچنین خودروهایی با سیستم تزریق انژکتوری سوخت از پمپ های الکتریکی استفاده میکنند.زمانیکه فیلتر مسدود شده باشد پمپ سوخت به سختی کار میکند.بیشتر خودروها از 2 فیلتر بهره میبرند یکی نزدیک باک سوخت و دیگری در لوله های انژکتور یا کاربراتور.
در موارد کمی اگر مقدار زیادی چرک و کثافت وارد باک خودرو شود نیاز واجب به تعویض فیلتر انژکتورها هست.
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 15:24 توسط علی فرجی
|
